Επιχείλιος έρπητας, πρόληψη και σωστή αντιμετώπιση




Ο επιχείλιος έρπητας είναι μια λοίμωξη που προκαλείται συνηθέστερα από τον ιό του απλού έρπητα (HSV-1), ενώ σπάνια μπορεί να προκληθεί και από τον ιό HSV-2 που είναι υπεύθυνος για τον έρπη των γεννητικών οργάνων.

Epixeilios Erpis

Ένα άρθρο, που επιμελήθηκε η Μαργαρίτα Φατσέα, Φαρμακοποιός.

Παρουσιάζεται  σαν μικρές φουσκάλες με υδατώδες υγρό στην περιοχή των χειλιών, του σαγονιού ή και κάτω από τη μύτη. Η αρχική μόλυνση συμβαίνει, συνήθως κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία, αλλά ο ιός παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του ατόμου. Η μετάδοσή του είναι πολύ εύκολη από άτομο σε άτομο μέσω της άμεσης επαφής με τη μολυσμένη περιοχή  ή μέσω του σάλιου. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί και σε άλλα σημεία, όπως τα μάτια ή τα γεννητικά όργανα δημιουργώντας δυσάρεστες συνέπειες για τον ασθενή.

Οι συνηθέστερες αιτίες που προκαλούν την εμφάνιση του επιχείλιου έρπητα περιλαμβάνουν:

  • Μόλυνση μέσω επαφής με μολυσμένα άτομα ή αντικείμενα
  • Άγχος, στενοχώρια
  • Πυρετός
  • Κρυολόγημα
  • Έμμηνος ρύση
  • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο (υπεριώδεις ακτίνες)
  • Τραύμα ή σκάσιμο στα χείλη
  • Οδοντιατρικές εργασίες που ασκούν πίεση στα χείλη
  • Εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος

Ο επιχείλιος έρπητας μπορεί να προκαλέσει ποικίλα συμπτώματα, όπως πυρετό, πονοκέφαλο, ναυτία και εμετό, κυρίως κατά την αρχική μόλυνση από το συγκεκριμένο ιό.

Η πρώτη ένδειξη για την εμφάνιση του επιχείλιου έρπητα περιλαμβάνει μια διάχυτη αίσθηση καψίματος, μουδιάσματος ή κνησμού στην περιοχή όπου αργότερα θα εμφανιστεί, η οποία ακολουθείται από την εμφάνιση ελαφρού οιδήματος και ερυθρότητας. Στις επόμενες 24-48 ώρες δημιουργούνται μία ή περισσότερες  φουσκάλες που περιέχουν ένα διαυγές κιτρινωπό υγρό. Μετά από περίπου δύο ημέρες, οι φουσκάλες αυτές ξεραίνονται σταδιακά και σπάνε, δημιουργώντας μία κρούστα, η οποία σιγά σιγά εξαφανίζεται. Συνολικά η διαδικασία επούλωσης των συμπτωμάτων διαρκεί 7-10 ημέρες, ενώ ο χρόνος αυτός μπορεί να διαφέρει σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα.

Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του επιχείλιου έρπητα συνίσταται κυρίως στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, τη μείωση της εξάπλωσής του και τη συντόμευση του χρόνου επούλωσης αυτού, καθώς δεν υπάρχει οριστική θεραπεία. Οι διάφορες κρέμες που διατίθενται στα φαρμακεία περιλαμβάνουν αντιικές ουσίες, όπως την ασικλοβίρη, φαμσικλοβίρη και τη βαλασικλοβίρη. Κυκλοφορούν, ωστόσο και ειδικά επιθέματα τα οποία βοηθούν στην κάλυψη του έρπητα για αισθητικούς λόγους περιέχοντας παράλληλα και τις εν λόγω αντιικές ουσίες. Σημαντική είναι και η χρήση καθαρού οινοπνεύματος, το οποίο χρησιμοποιείται για να καταστείλει τον έρπητα κατά την έναρξή του. Συμπληρωματικά, θα μπορούσε να χορηγηθεί και λυσίνη, η ουσία εκείνη που βοηθά στην καταπολέμηση του έρπητα και προλαμβάνει την εξάπλωσή του.

Στις περιπτώσεις εκείνες που εμφανίζονται υποτροπές, περισσότερες των 5 ετησίως, κρίνεται απαραίτητη η παραπομπή του ατόμου σε κάποιο δερματολόγο. Συνήθως, προτείνεται η λήψη θεραπείας καταστολής μέσω αντιικών φαρμάκων για διάστημα 1-2 ετών.

Κρίνεται απαραίτητη η λήψη μέτρων προστασίας από τον επιχείλιο έρπητα τόσο για την προφύλαξη όσο και κατά τη διάρκεια της νόσου, τα οποία περιλαμβάνουν:

  • Τήρηση των κανόνων στοματικής υγιεινής
  • Ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Αποφυγή του άγχους
  • Αποφυγή επαφής με άτομα που νοσούν από τον επιχείλιο έρπητα. (Μην τα φιλάτε και μη χρησιμοποιείτε κοινά αντικείμενα, όπως μαχαιροπίρουνα και ποτήρια.)
  • Σε περίπτωση που νοσούμε, πλένουμε τακτικά τα χέρια μας και κυρίως πριν και αφότου έχουμε απλώσει τη κρέμα στην επίμαχη περιοχή.
  • Αποφεύγουμε να ξύσουμε ή να σπάσουμε την επιφάνεια των φυσαλίδων του έρπητα.

 

Πηγές