5 συμπεράσματα που βγάζεις για τους γονείς σου μετά τα 25




Όλοι μας, ό,τι και αν κάνουμε στη ζωή μας, όπου κι αν βρισκόμαστε, πάντα θα έχουμε μία «υποχρέωση»: Nα επιστρέφουμε σπίτι. Η πρώτη φορά που εγώ «επέστρεψα» σπίτι, ήταν μετά τις πρώτες μου διακοπές σε μία παιδική κατασκήνωση στην ηλικία των 8. Η δεύτερη, λίγο μεγαλύτερη, μετά από ένα μήνα στο εξοχικό της κολλητής μου. Οι «επιστροφές» μου άρχισαν να γίνονται όλο και πιο σπάνιες μετά τις σπουδές μου, τότε που η επιστροφή στο σπίτι συνδυαζόταν με τις διακοπές του Πάσχα και των Χριστουγέννων. Τρία χρόνια σε δικό μου πλέον σπίτι και μπορεί οι «επιστροφές» να απέκτησαν μεγαλύτερη συχνότητα, όμως η εμπειρία του να βρίσκομαι εκεί, δεν έχει καμία σχέση με όλες τις προηγούμενες φορές.

Όσο μεγαλώνουμε η αντίληψή μας αλλάζει για κάποια πράγματα, έτσι γίνεται και με τη σχέση που έχουμε με τους γονείς μας. Ο χώρος και ο χρόνος, μας δίνουν τη δυνατότητα να τους βλέπουμε πιο αντικειμενικά, στις «πραγματικές» τους διαστάσεις. Για παράδειγμα, αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε πως έχουν κι άλλες ιδιότητες πέρα από αυτή του «μπαμπά» και της «μαμάς». Για αυτό, παρακάτω ακολουθούν πέντε πράγματα που συνειδητοποιείς για τους γονείς σου αφού περάσεις τα 25.

Είσαι (όντως) τα πάντα για εκείνους

Αγοράζουν πράγματα για το σούπερ μάρκετ που ξέρουν ότι τα τρως, ακόμη και αν δεν μένεις πλέον μαζί τους, για τις μέρες που ίσως τους επισκεφθείς. Έρχονται από το σπίτι σου φορτωμένοι σακούλες, γεμάτες ψώνια, χωρίς να έχεις ζητήσει τίποτα. Όσες φορές χρειάστηκε να πάρεις άδεια από το γραφείο γιατί ένιωσες μία μικρή αδιαθεσία, εκείνοι ήταν που ρώτησαν πώς αισθάνεσαι ή αν χρειάζεται να περάσουν από εκεί. Όλα αυτά μπορεί να είναι μικρά και καθημερινά, αλλά είναι μόνο μερικά από όσα είναι διατεθειμένοι να κάνουν και να θυσιάσουν για σένα. Η πραγματικά αξιοθαύμαστη ανιδιοτέλεια της αγάπης τους, μπορεί ενίοτε να σε κάνει να νιώθεις άσχημα, όταν σκέφτεσαι για παράδειγμα πως οι γονείς σου αναγκάστηκαν να μετακομίσουν παρά τη θέλησή τους για να πας σε ένα καλύτερο σχολείο ή πως ο μπαμπάς σου χρειάστηκε να φεύγει πολύ νωρίς το πρωί και να γυρνάει αργά το βράδυ για να μπορέσεις να σπουδάσεις. Δεν μπορείς παρά να σκέφτεσαι και να αναρωτιέσαι αν εσύ θα ήσουν εξίσου ικανή να κάνεις κάτι τέτοιο για κάποιον άλλο.

Έχουν παρελθόν

Μπορεί να σου φανεί αστείο αλλά οι γονείς σου… υπήρχαν και πριν από εσένα. Φαντάζομαι πως το γνωρίζεις ήδη αλλά ίσως ανήκεις στην ίδια κατηγορία με εμένα, που το γνωρίζω αλλά μου πήρε πολλά χρόνια να το κατανοήσω. Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, θυμάσαι εκείνη τη φορά που τράκαρες σοβαρά με το αυτοκίνητο; Ή τη χρονιά που η σχέση σου με το αλκοόλ και με έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής είχαν παραγίνει «στενές»; Όλες αυτές οι εμπειρίες, παραμένουν κομμάτι του εαυτού σου ακόμη και όταν αποκτήσεις παιδιά. Είναι δύσκολο να κάνεις εικόνα τι συνέβαινε πριν έρθεις εσύ, ακριβώς γιατί είσαι ό,τι πιο σημαντικό έχει συμβεί στη ζωή τους, όμως, όταν καταφέρεις και το συνειδητοποιήσεις, θα μπορέσεις επιτέλους να καταλάβεις όλες εκείνες τις συμπεριφορές που ίσως κάποιες φορές θεωρούσες παράλογες.

Δεν θα σου κάνουν για πάντα pampering

Ο ρόλος του γονιού είναι ένα «επάγγελμα» 24/7 από το οποίο οι δικοί σου, όπως και όλοι οι γονείς κάποια στιγμή θέλουν να βγούνε στη σύνταξη. Προφανώς δεν θα σταματήσουν να σε αγαπάνε ή να ενδιαφέρονται για σένα, απλώς φέρνοντας εις πέρας το μεγαλύτερο τους κατόρθωμα, δηλαδή το μεγάλωμά σου, πλέον έχουν ανάγκη να απολαύσουν λίγο παραπάνω χρόνο για τον εαυτό τους. Αυτός είναι και ο λόγος που προτίμησαν την Κυριακή να πάνε μία μονοήμερη εκδρομή από το να φάτε όλοι μαζί ως είθισται, αυτός είναι και ο λόγος που το παιδικό σου δωμάτιο μετατράπηκε σε αποθήκη ή πλυσταριό. Είναι για εκείνους το σημείο που πια ξέρουν με σιγουριά πως είσαι ικανή να σταθείς μόνη σου στα πόδια σου και για σένα είναι η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι πως δεν θα τους έχεις για πάντα και αρχίζεις να επιδιώκεις να περνάς επιπλέον χρόνο μαζί τους. Με τον καιρό ετοιμάσου γιατί οι ρόλοι τείνουν να αντιστρέφονται. Αυτό είναι και το πιο επίπονο κομμάτι της ενηλικίωσης, η στιγμή που θα γίνεις ο γονιός των γονιών σου. 

Ξέρουν να περνάνε καλά

Ήρθε η στιγμή να το αναγνωρίσεις! Μέχρι σήμερα δεν μπορούσες να καταλάβεις γιατί η μαμά σου έμπαινε σε όλον αυτόν τον κόπο κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς, κάνοντας πολύωρες προετοιμασίες για το γιορτινό τραπέζι όταν εσύ πίστευες ότι το πραγματικό «fun» της συγκεκριμένης μέρας κρύβεται σε ένα από τα αμέτρητα ξέφρενα πάρτι που παίζουν στην πόλη. Κατηγορούσες τοn μπαμπά σου πως είναι αντικοινωνικός που επιλέγει Σάββατο βράδυ να κοιμάται αγκαλιά με ένα βιβλίο ή να βλέπει παλιές ταινίες με συντροφιά τη μαμά σου. Πέρασες όλη σου την εφηβεία και λίγο (ή πολύ) παραπάνω, θεωρώντας πως οι γονείς σου είναι τα πιο uncool άτομα που έχεις γνωρίσει. Βέβαια, λίγο μετά τα 25 αντιλαμβάνεσαι πως σίγουρα περνάγανε και περνάνε καλύτερα από εσένα Τετάρτη βράδυ «αγκαλιά» με το Netflix. Χμ… H ζωή τελικά παίζει περίεργα παιχνίδια. 

ΔEN ξέρουν τα πάντα

Έφτασες στην κομβική ηλικία που μπορείς πλέον να αναγνωρίσεις πως οι γονείς σου δεν είναι οι λαμπροί φωστήρες που έχουν μία απάντηση σε όλα. Σε μερικά θέματα μάλιστα, είναι τόσο ανίδεοι που είτε τους «πιάνεις» να μην έχουν ιδέα, είτε σε ρωτούν οι ίδιοι πληροφορίες για αυτά. Μπορεί στην όψη να δείχνουν μεγαλύτεροι, όμως, όσο περίεργο και αν σου φαίνεται, είναι το ίδιο άσχετοι και χαμένοι με εσένα. Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν άμεσα στο συμπέρασμα πως οι γονείς μας τελικά, δεν έχουν δίκιο στα πάντα (ακόμη και αν πολλές φορές έπρεπε να μας πείσου και στο τέλος μας έπειθαν για αυτό). Πλέον που είμαστε ολοκληρωμένες προσωπικότητες με μία μεγάλη γκάμα εμπειριών, μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε μαζί τους σε μερικά ζητήματα και να ακούσουμε πρόθυμα τις λύσεις που έχουν να μας προτείνουν σε κάτι που μας απασχολεί. Μπορεί να μην ξέρουν τα πάντα, αλλά πάντα θα θέλουν το καλύτερο για εμάς.

   
Πηγή: queen.gr