ΙΟΓΕΝΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΤΙΔΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ – ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι μία εντερική λοίμωξη που χαρακτηρίζεται από κοιλιακό άλγος, υδαρείς κενώσεις, ναυτία, εμέτους και μερικές φορές πυρετό. Μεταδίδεται κατά κύριο λόγο με άμεση επαφή προσβεβλημένου ατόμου ή κατανάλωση προσβεβλημένης τροφής ή νερού. Ο χρόνος επώασης της λοίμωξης κυμαίνεται από 1 έως 3 ημέρες από την ημέρα προσβολής, και η συμπτωματολογία συνήθως είναι ήπια, με διάρκεια το πολύ δύο ημέρες αλλά σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να επιμένει μέχρι και 10 ημέρες.  Σε αυτές τις ασυνήθεις περιπτώσεις, θα πρέπει η κλινική εικόνα να διαφοροδιαγνωσθεί από αυτήν που προκαλείται από βακτήρια (salmonella, e.coli) ή παράσιτα (giardia).

Κύρια αίτια ιογενούς γαστρεντερίτιδας αποτελούν ο ροταϊός και νοροϊοί, με επιδημική έξαρση μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου. Η ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να αποβεί μοιραία για ευπαθείς ομάδες πληθυσμού όπως τα νεογνά, ηλικιωμένα άτομα καθώς και τους ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Ωστόσο, ο εμβολιασμός βρεφών έως 6 μηνών με ειδικό εμβόλιο στελεχών ροταϊού, είναι αποτελεσματικό στην μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας βρεφών που προσβάλλονται από ροταϊό.

Σε κάθε ηλικία, ως διάρροια ορίζεται γενικά η συχνή υδαρής κένωση. Στα παιδιά όμως συγκεκριμένα, ο ορισμός αυτός μπορεί να διαφέρει, καθώς η φυσιολογική υφή και συχνότητα των κενώσεων ποικίλει ανάλογα με την ηλικία αλλά και τη διατροφή του κάθε παιδιού. Στην περίπτωση των βρεφών και των παιδιών προσχολικής ηλικίας χαρακτηρίζεται ως διάρροια ο διπλασιασμός των ημερήσιων φυσιολογικών κενώσεων, ενώ στα μεγαλύτερα παιδιά, πάνω από τρεις υδαρείς κενώσεις την ημέρα.

Η κυριότερη επιπλοκή της ιογενούς γαστρεντερίτιδας είναι η αφυδάτωση, δηλαδή η εκσεσημασμένη απώλεια νερού και απαραίτητων ηλεκτρολυτών από τον οργανισμό, για την οποία μπορεί να απαιτηθεί νοσηλεία προκειμένου να γίνει ενδοφλέβια αναπλήρωση.

Ας αναφερθούμε στα κυριότερα συμπτώματα αφυδάτωσης που αφορούν τα βρέφη και τα παιδιά:

  • Έμετοι που διαρκούν μερικές ώρες
  • Στεγνή πάνα για διάστημα μεγαλύτερο των 6 ωρών
  • Πολλές διαρροϊκές κενώσεις ή αιμορραγικές κενώσεις
  • Εισέχουσα πρόσθια πηγή στα βρέφη
  • Εισέχοντες οφθαλμοί
  • Ξηροστομία ή κλάμα χωρίς δάκρυα
  • Νωθρότητα, υπνηλία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της διάρροιας βασίζεται στην ορθή διάγνωση του περιστατικού. Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στην συμπτωματολογία, αν και μπορεί να επιβεβαιωθεί με γρήγορο τεστ ανίχνευσης αντιγόνου του ιού σε δείγμα κοπράνων. Πέραν της συμπτωματικής ανακούφισης και της καταπολέμησης του αιτίου, πρωταρχικός σκοπός είναι η αποκατάσταση του διαταραχθέντος ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών του ασθενή.

Η αντιμετώπιση είναι καθαρά συμπτωματική με στόχο την πρόληψη της αφυδάτωσης και περιλαμβάνει:

  • Κλασματική χορήγηση πόσιμων ενυδατικών διαλυμάτων που περιέχουν ηλεκτρολύτες (κάλιο, νάτριο, χλώριο) πριν το γεύμα και μετά από κάθε κένωση. Τα παραπάνω διαλύματα μπορούν να χορηγηθούν και σε περίπτωση εμέτων χωρίς αφυδάτωση, για προστασία. Υπάρχουν διάφορα σκευάσματα αναπλήρωσης ηλεκτρολυτών στα φαρμακεία, αλλά σημαντικό είναι να επιλεχτεί αυτό με την κατάλληλη σύνθεση, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η διάρροια. Σε αντίθεση με τα ενυδατικά διαλύματα που συνδυάζουν ηλεκτρολύτες και γλυκόζη, το Soparice, που συνδυάζει ηλεκτρολύτες με ρυζάλευρο, χάρη στην χαμηλή οσμωτική πίεση του ρυζάλευρου, κατορθώνει να μειώσει και τον όγκο των κοπράνων και τη διάρκεια της διάρροιας. Η ισορροπημένη λήψη των συγκεκριμένων συστατικών βοηθά στην αποκατάσταση της επιταχυμένης εντερικής διέλευσης των τροφών σε φυσιολογικά επίπεδα. Το Soparice είναι το μόνο που συνδυάζει αποτελεσματική δράση και ευχάριστη γεύση βερίκοκου – απαραίτητη προϋπόθεση για τη λήψη φαρμάκων σε παιδιά.

 

  • Αποφυγή χυμών φρούτων και αναψυκτικών τύπου Κόλα ως υγρά ενυδάτωσης, καθώς δεν έχουν την σωστή αναλογία ηλεκτρολυτών και ζάχαρης που απαιτείται, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε υπονατραιμία και σε επιδείνωση της διάρροιας εξ αιτίας της υψηλής οσμωτικής τους πίεσης.
  • Σταδιακή επανασίτιση με ελαφρά δίαιτα όπως ρύζι, ζυμαρικά, πατάτες, μπανάνες, τοστ.
  • Η χορήγηση προβιοτικών (με σύσταση Παιδιάτρου) μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της διάρκειας της διάρροιας με την επίδρασή τους στο γαστρεντερικό σύστημα.
  • Αποφυγή χορήγησης αντιδιαρροϊκών σκευασμάτων στα παιδιά διότι πήζουν τεχνητά τα κόπρανα, και έτσι υπάρχει κίνδυνος επικάλυψης σημαντικών συμπτωμάτων που χρειάζονται έγκαιρη αντιμετώπιση.

 

Τέλος, θα αναφερθούν προληπτικά μέτρα αποφυγής ιογενούς γαστρεντερίτιδας όταν ταξιδεύουμε:

  • Κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού.
  • Αποφυγή κατανάλωσης πάγου.
  • Αποφυγή κατανάλωσης φρέσκων φρούτων, λαχανικών, μισοψημένου κρέατος – ψαριού.

 

Κλείνοντας, είναι σημαντικό να τονίσουμε πως οι περισσότερες μολύνσεις που συνοδεύονται από διάρροια συμβαίνουν δια της στοματικής οδού. Να θυμάστε πως οι περισσότερες επιφάνειες καθώς και τα παιχνίδια κρύβουν αόρατους παθογόνους μικροοργανισμούς σε διαρκή «ετοιμότητα». Δεδομένου ότι δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία για την ιογενή γαστρεντερίτιδα, η πρόληψη και σε αυτή τη περίπτωση αποτελεί το χρυσό κανόνα, επισημαίνοντας την ανάγκη του ενδελεχούς και συχνού πλυσίματος των χεριών.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ: Βίκυ Φαλαΐνα, Παιδίατρος-Νεογνολόγος

   

Ετικέτες: , , ,

   Κατηγορία: Υγεία