Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς!!!




Η χώρα μας έχει πληγεί κι αυτή από το νέο, θανατηφόρο, αόρατο κι ανεξέλεγκτο εχθρό, καλούμενος ως Κορονοϊός. Μέχρι σήμερα μετράμε 665,985 κρούσματα παγκοσμίως, εκ των οποίων τα 30,935 δεν κατάφεραν να τον νικήσουν.

Τα γεγονότα τρέχουν, τα κρούσματα αυξάνονται, τα μέτρα ισχυροποιούνται, κι εμείς;

  • Έκλεισαν τα σχολεία κι εμείς αντί να πονηρευτούμε, γκρινιάζαμε.
  • Έκλεισαν σταδιακά επιχειρήσεις κι εμείς πήγαμε εκδρομές.
  • Απαγόρευσαν τον συνωστισμό των 10 ατόμων και άνω κι εμείς εξερευνήσαμε τα πάρκα της Αθήνας.
  • Έκλεισαν τα πάρκα κι εμείς μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και πήγαμε στα χωριά μας.
  • Επέβαλαν καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας κι εμείς τώρα αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε τι συμβαίνει και ποια η σοβαρότητα της κατάστασης, υπό την ασφάλεια του σπιτιού μας.

Μένουμε σπίτι και κάποιοι αφιερώσαμε 5 λεπτά από το χρόνο μας τις 2 τελευταίες  Κυριακές, για να πούμε το δικό μας μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εκείνους τους ανθρώπους του Συστήματος Υγείας που είναι στην πρώτη γραμμή απέναντι στον ιό, για να τους εμψυχώσουμε και να τους γεμίσουμε με δύναμη και αισιοδοξία απέναντι από την μάχη που δίνουν με την πανδημία.

Μένουμε σπίτι και κάνουμε τη δουλεία τους ευκολότερη, μη εξαπλώνοντας τον ιό, και χωρίς να τους επιβαρύνουμε με ελαφρά περιστατικά που μπορούν να αντιμετωπιστούν και χωρίς την δική τους συμβολή.

Μένουμε σπίτι και βγαίνουμε μόνο για να μεταβούμε σε κατάστημα προμηθειών και ειδών πρώτης ανάγκης, σε φαρμακείο, να επισκεφτούμε τον γιατρό, για σωματική άθληση υπό όρους και για να πάνε οι εργαζόμενοι στις δουλείες τους.

Χμμμμ… Κι όμως, κάτι περίεργοι που βρίσκονται σε θέσεις εξυπηρέτησης πελατών, δεν είναι ρομπότ… Είναι άνθρωποι! Χα, σε ξεγελάσαμε. Δεν το πιστεύεις ε; Κι όμως, δεν είναι εργαζόμενοι, είναι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται εκεί για εσένα προκειμένου να σε εξυπηρετήσουν, εκτεθειμένοι στην απειλή του ιού. Που θα ήθελαν κι αυτοί να βρίσκονται στην ασφάλεια των σπιτιών τους.

Τώρα που το σκέφτομαι όμως, από τον ιό ίσως να ξεφύγουν, από την αγένεια του κόσμου όμως δεν πρόκειται, που ποτέ και με τίποτα δεν είναι ευχαριστημένος, που όσες φορές κι αν γεμίσεις τα ράφια για εκείνους θα είναι πάντα άδεια, που δεν θα σεβαστούν τον δικό σου αγώνα να προφυλαχτείς και δεν θα σε προφυλάξουν. Φωνάζουν, βρίζουν, βιάζονται, γιατί εσύ υπάλληλε δεν έκανες καλά τη δουλειά σου.

Για όλους εκείνους τους ανθρώπους λοιπόν, που βρίσκονται εκεί φαινομενικά άφθαρτοι να μας εξυπηρετήσουν, το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να τους σεβαστούμε. Να σεβαστούμε τον δικό τους αγώνα, τον δικό τους φόβο, τον χώρο εργασίας τους!

Συμπεριφερθείτε σε εκείνους τους ανθρώπους σαν να έχετε εσείς τον ιό για να τους προφυλάξετε, χαρίστε τους ένα χαμόγελο για να τους δώσετε δύναμη, ευχηθείτε τους να έχουν ένα καλό υπόλοιπο στην δουλεία τους ή ότι άλλο θεωρείτε πως θα τους εμψυχώσει! Γιατί μην ξεχνάμε πως είμαστε όλοι μαζί ενάντια στον ιό! Όλοι μαζί μπορούμε!

Μένουμε σπίτι λοιπόν και συνεχίζουμε το χειροκρότημα, υπακούμε στις οδηγίες και σεβόμαστε όλους όσους παλεύουν για να βρίσκουμε εμείς όσα χρειαζόμαστε!

Μένουμε σπίτι!

Επιμέλεια Κειμένου: Παρασκευή Πετροπούλου, Front Office, ITeQ S.A.