«ΑΝΑΣΑ ΖΩΗΣ» ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ


Η ιγμορίτιδα είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες επίσκεψης στο γιατρό. Αποτελεί εξουθενωτική νόσο για τους ασθενείς και επιβάλει ένα μεγάλο οικονομικό κόστος στην κοινωνία, με την έννοια του άμεσου χρηματικού κόστους, αλλά και έμμεσα, εξαιτίας της μειωμένης παραγωγικότητας. Σύμφωνα μάλιστα με τα τελευταία επιδημιολογικά δεδομένα η χρόνια ιγμορίτιδα πλήττει το 11% του γενικού πληθυσμού, ενώ έχει υπολογιστεί ότι μόνο στη χώρα μας περισσότερα από 400000 άτομα υποφέρουν, ανά έτος, από την ασθένεια αυτή.

Στην ουσία, πρόκειται για μια φλεγμονή της ρινός και των παραρρινίων κόλπων, στα εσωτερικά τοιχώματα των κοιλοτήτων του ιγμορείου. Τα ιγμόρεια είναι αεροφόρες κοιλότητες που βρίσκονται μέσα στην άνω γνάθο, συγκοινωνούν δε με την μύτη με μικρά σωληνάκια και αποτελούν μέρος των παραρρινίων κόλπων του προσώπου. Όταν αυτά για διάφορους λόγους φλεγμαίνουν, τότε δημιουργούνται οι λεγόμενες παραρρινοκολπίτιδες, µε πιο συχνή απ’ όλες, αυτή της ιγµορίτιδας.

Επειδή ακριβώς το βλεννογόνο της ρινικής κοιλότητας είναι εφαπτόμενο με αυτό των παραρρινίων κόλπων, υπόκεινται στην ίδια φλεγμονώδη διαδικασία και συνήθως η ρινίτιδα και η κολπίτιδα συνυπάρχουν και εξελίσσονται ταυτόχρονα. Γι’ αυτό ο όρος ρινοκολπίτιδα είναι, σήμερα, ο πλέον ορθός. Η φλεγμονή αυτή μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες, όπως λοίμωξη από ιούς,  μικρόβια ή μύκητες, αλλεργία, μηχανική απόφραξη ή ακόμη ρινικές ανατομικές ανωμαλίες. Ωστόσο, οι ρινοκολπίτιδες είναι μια ετερογενής ομάδα νοσημάτων με επιμέρους διαφορετικές αιτιολογίες και  μηχανισμούς. H ρινοκολπίτιδα μπορεί, λοιπόν, να είναι αλλεργική, μη αλλεργική, λοιμώδης ή μικτή, μπορεί να οφείλεται σε επίκτητη ή έμφυτη ανοσολογική ανεπάρκεια, ενώ εκτός από τα ιγμόρεια άντρα οι λεγόμενες παραρρινοκολπίτιδες μπορούν π.χ. να λάβουν χώρο στους ηθμοειδείς, μετωπιαίους και σφηνοειδείς παραρρίνιους κόλπους.

Τα συµπτώµατα της ιγμορίτιδας είναι αλήθεια ότι µοιάζουν µε αυτά του κρυολογήµατος. Συνήθως όµως το κρυολόγηµα κάνει έναν κύκλο, ξεκινώντας µε µπούκωµα στη µύτη και καταρροή καθαρής βλέννας. Στην πορεία οι εκκρίσεις αυτές γίνονται πιο βλεννώδεις και τελικά τα συµπτώµατα υποχωρούν. Όταν, όµως, οι εκκρίσεις εξακολουθούν να είναι βλεννώδεις ή και  πυώδεις ή δύσοσµες, όταν ο ασθενής έχει οπισθορρινικές εκκρίσεις ή «βάρος» στο πρόσωπο, βήχα και νιώθει κακουχία και αν όλα αυτά επιµένουν για πάνω από οκτώ ηµέρες, τότε πιθανότατα πάσχει από ιγμορίτιδα.

Η πιο σημαντική και λειτουργική διαφοροποίηση του τρόπου χαρακτηρισμού της ιγμορίτιδας ή ρινοκολπίτιδας είναι η εξής:

Οξεία ρινοκολπίτιδα:Με χρόνο επώασης μικρότερο των 12 εβδομάδων και με πλήρη ύφεση των ενοχλημάτων. Τα συμπτώματα, δηλαδή παύουν εντελώς να υφίστανται, μετά την παρέλευση χρονικού διαστήματος, είναι όμως πιθανόν στο μέλλον και ανά διαστήματα να εμφανίζονται ξανά εξ’ αρχής. Τότε μιλάμε για επαναλαμβανόμενη οξεία ρινοκολπίτιδα

Χρόνια ρινοκολπίτιδα: με ή χωρίς ρινικούς πολύποδες – σαρκώδεις, δηλαδή σχηματισμούς που μπορούν να αποφράξουν τους πόρους – με διάρκεια μεγαλύτερη των 12 εβδομάδων, ενδεχομένως μηνών ή και χρόνων, χωρίς πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων και με πιθανές εξάρσεις. Τα συμπτώματα υφίστανται συνεχώς και ανά χρονικά διαστήματα μπορεί να προκαλείται έξαρση αυτών.

Βάσει της έντασης δε των συμπτωμάτων, η ρινοκολπίτιδα διακρίνεται σε ήπια, μέτρια και σοβαρή.

Το πρόβλημα, όμως, που «ταλαιπωρεί» επί χρόνια την ΩΡΛ κοινότητα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, αφορά στη θεραπεία της  ρινοκολπιτιδας και στο κατά πόσο αυτή είναι, εν τέλει, επιτεύξιμη, γι’ αυτό υπάρχει και ο «μύθος», που πιστεύει αρκετός κόσμος: ότι η ιγμορίτιδα δεν θεραπεύεται.

Η oξεία ρινοκολπίτιδα, κατά περιπτώσεις, μπορεί να μην υποχωρεί εύκολα και μάλιστα να εξελιχθεί σε λοίμωξη, με αντίστοιχη αύξηση των συμπτωμάτων, μετά από πέντε ημέρες. Από την άλλη, η χρόνια ρινοκολπίτιδα, δεν θεραπεύεται εύκολα, με απλή αντιμετώπιση.  Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις, που οφείλεται σε ανατομικές ανωμαλίες της μύτης, άσθμα ή σε χρόνια αλλεργική ρινίτιδα δεν υπάρχει «επίσημος εχθρός», αλλά μία γενικότερη υπερευαισθησία του βλεννογόνου της μύτης.

Αν και η ρινοκολπίτιδα ακολουθεί συνήθως κάποιο κοινό κρυολόγημα ή γρίπη (ιογενής προέλευση), αποτελεί την 5η πιο συνήθη διάγνωση για την οποία χορηγούνται αντιβιοτικά. Ενώ, συχνότατα, υπογραμμίζεται η συμβολή των τελευταίων, ιδιαίτερα όταν η ρινοκολπίτιδα συνοδεύεται από υψηλό πυρετό, έντονο πόνο και πυώδεις εκκρίσεις  (βακτηριακή αιτία ή λοίμωξη), σύγχρονες μελέτες καταδεικνύουν ότι δεν είναι αποτελεσματικά στο 1/3, περίπου, των ασθενών. Αυτό οφείλεται από την μια στην ανάγκη μακροχρόνιας χορήγησης της αντιβίωσης, αφετέρου δε στην κακή συμμόρφωση του ασθενούς στη θεραπεία. Ακόμη, δεν υπάρχει κανένας σίγουρος τρόπος να διαγνωστεί με βεβαιότητα η αιτία της ρινοκολπίτιδας, εκτός αν ληφθεί και εξεταστεί σε μικροσκόπιο δείγμα από πύον, από τις ρινικές κοιλότητες του ασθενούς, κάτι που σπάνια συμβαίνει.

Όσον αφορά στη η χρήση ρινικών κορτικοστεροειδών, αυτή δεν είναι εντελώς απαλλαγμένη από συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως οι μικρο-ρινορραγίες. Η κλινική εμπειρία, ακόμη, υποστηρίζει τη χρήση τοπικών αποσυμφορητικών στο μέσο ρινικό πόρο στην οξεία ρινοκολπίτιδα, αλλά όχι με τη μορφή σταγόνων ή sprays και με τον κίνδυνο, ταυτόχρονα, πρόκλησης φαινόμενου rebound και ενδεχόμενης φαρμακευτικής ρινίτιδας να ελλοχεύει, σε περιπτώσεις μακρόχρονης ή υπερβολικής χρήσης τους.

Το θεραπευτικό αυτό κενό, αλλά και το χώρο που αναπτύχθηκε, κατόπιν διεξοδικών ερευνών, για περαιτέρω βελτίωση των θεραπευτικών λύσεων της οξείας ρινοκολπίτιδας, έρχεται να καλύψει η απάντηση της ίδιας της φύσης και οι επιβεβαιωμένες – εξ’ αρχαιοτάτων χρόνων – ευεργετικές ιδιότητες ενός εκ των πολυτιμότερων ανθών της: του κυκλάμινου! Το Nasodren είναι ένα δραστικό, καινοτόμο φυτικό  εκχύλισμα των βολβών κυκλάμινου και αποτελεί τη μοναδική αιτιολογική, φυσική και εναλλακτική – οικολογική θεραπεία εκλογής της οξείας ρινοκολπίτιδας και των εξάρσεων της χρόνιας. Βάσει μιας πληθώρας κλινικά τεκμηριωμένων, διαθέσιμων μελετών παρέχει:

 

–         Μοναδικό, άμεσο και έμμεσο μηχανισμό δράσης μέσω της τεκμηριωμένης επιφανειοδραστικής δράσης των σαπωνίνων στην μεμβράνη του ρινικού βλεννογόνου, αλλά και της διέγερσης των απολήξεων του τρίδυμου νεύρου, προκαλώντας ρευστοποίηση των εκκρίσεων, μέσω της ωσμωτικής δράσης και διάνοιξη του στομίου επικοινωνίας του ιγμόρειου με τη ρινική κοιλότητα

 

 

–         ταχύτατη, άμεση συμπτωματική ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας, όπως ρινική συμφόρηση, υπερέκκριση βλέννας και απώλεια όσφρησης

 

 

–         φυσιολογική αποστράγγιση της μόνιμης βλέννας και φυσική παροχέτευση της ρινός

 

–         αποιδηματική δράση  με την ελαχιστοποίηση του οιδήματος από φλεγμονή του ρινικού βλεννογόνου και ακόμη παρεμπόδιση ενδεχόμενης βακτηριδιακής επιλοίμωξης

 

 

–         εξαιρετική, απόλυτη ασφάλεια, όντας φυσικό και ακίνδυνο, χωρίς παρενέργειες, χάρη στο κύριο συστατικό του,  τις σαπωνίνες που δρουν τοπικά-επιφανειακά: δεν διασκορπίζονται σε όλη την επιφάνεια του ρινικού βλεννογόνου, δεν απορροφούνται και δεν περνούν στην κυκλοφορία του αίματος, δεν μεταβολίζονται και δεν προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες, δηλ. δεν επηρεάζουν το συκώτι, τα νεφρά ή άλλα όργανα

 

 

–         συμβολή στη φυσιολογική αποκατάσταση του επιθηλίου του βλεννογόνου και τοπική αύξηση της αρτηριακής ροής του αίματος, η οποία αποδυναμώνεται κατά την ιγμορίτιδα

 

 

–         μείωση διάρκειας θεραπείας, σε συνδυασμό, ή όχι με αντιβίωση και άλλες θεραπείες (πχ. κορτικοστεροειδή)

 

 

–         ευκολία και ευελιξία χρήσης, χάρη στη λειτουργική φαρμακοτεχνική μορφή του σπρέι και τον πρακτικό τρόπο εφαρμογής του, που συνιστά μόνο 1-2 ψεκασμούς τη μέρα, σε κάθε ρουθούνι

 

 

–         αποφασιστική συμβολή και στη θεραπεία της μέσης εκκριτικής ωτίτιδας, συνδυαστικά και με άλλα φαρμακοτεχνικά σκευάσματα

 

 

Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι το ενδεχόμενο, αρχικό ελαφρό αίσθημα νυγμών, καύσου και πταρνίσματος που ακολουθείται από παροχέτευση εκκρίσεων, κατά τη χρήση του, δεν συγκαταλέγεται στις ούτως ή άλλως ανύπαρκτες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η διάχυτη και αφθονη αυτή παραγωγή βλέννης, σαν απάντηση σε ένα τοπικό ερέθισμα από τις σαπωνίνες, μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν ένα «μη αδρενεργικό, αποιδηματικό αποτέλεσμα. Πρόκειται, δηλαδή, για εκδηλώσεις θετικής επίδρασης του προϊόντος, που μειώνονται σταδιακά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

http://www.superpharmacy.gr/el/pharmaq-nasodren-nasal-spray-50ml-el.html

 

Μαρια Σκουρτη

Φαρμακοποιος

   

Ετικέτες: , , , , ,

   Κατηγορία: Διάφορες Ειδήσεις, Υγεία