Κρίσεις πανικού

Γράφει: Ναντινα Κανελλοπουλου, ψυχολόγος, συνεργάτης του φαρμακείου Γκιούρδα Χριστίνα στον Χολαργό.

Η πιο διαδεδομένη ψυχική διάγνωση διεθνώς είναι η κρίση πανικού. Τα χαρακτηριστικά της είναι έντονα, ξαφνικά και ασταμάτητα επεισόδια άγχους που κυριεύουν ψυχή και σώμα και εκδηλώνονται με έντονα αρνητικά σωματικά συμπτώματα όπως ταχυπαλμία, ταχυκαρδία, εφίδρωση, ίλιγγο, διάρροια και κυρίως την αίσθηση της ασφυκτικής ανημπόριας.

Η ρίζα των έντονων αυτών σωματικών συμπτωμάτων είναι καθαρά ψυχική και συνήθως εμφανίζονται σε περιόδους μεγάλου στρες και κρίσεων γιατο άτομο που πάσχει, όπου η διαφοροποίηση μεταξύ πραγματικού, απειλητικού άγχους για την ζωή του και φαντασιακού, ενδοψυχικού, εξαφανίζεται.Τα άτομα που υποφέρουν από κρίσεις πανικού είναι πεπεισμένα ότι πάσχουν από κάτι πολύ σοβαρό και σκέπτονται ότι σε μια από τις κρίσεις αυτές θα πεθάνουν, μιας και βιώνουν τα παραπάνω πολύ έντονα συμπτώματα. Άρα, η κρίση πανικού από μόνη της αποτελεί ένα τραυματικό γεγονός.

Η ψυχαναλυτική οπτική των κρίσεων πανικού υποθέτει ότι πίσω από αυτές τις «επιθέσεις» στο σώμα κρύβονται βαθιά και έντονα βιωμένα αισθήματα, ζήλιας, φθόνου, θυμού, τρόμου ή/και τραυματικές μνήμες απωθημένες από την παιδική ηλικία, που «ξυπνάνε» με αφορμή την «εδώ και τώρα» πραγματική κρίση που περνάει το άτομο.Πρόκειται λοιπόν, για μη επαρκώς εμπλουτισμένα, συναισθηματικά κομμάτια του ψυχισμού, συνήθως, συνδεδεμένα με αποχωρισμό από την μητέρα ή και τους γονείς κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας που ξυπνούν ανείπωτους τρόμους στην τρυφερή παιδική ψυχή. Στην προσπάθεια του παιδιού να επιβιώσει και να φανεί δυνατό για να μη στενοχωρήσει τους γονείς του, τα απωθεί.

Στόχος μια ψυχοδυναμικής θεραπείας θα ήταν η αποκατάσταση των ενδοψυχικά απωθημένων παιδικών συναισθημάτων που θα επιφέρουν την ψυχική ενδυνάμωση και θα εξαλείψουν τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού. Η ψυχοθεραπεία είναι απαραίτητη μιας και είναι πιθανό με την χρόνια επαναληψιμότητα των σωματικών συμπτωμάτων να προκληθούν πραγματικές βλάβες στον οργανισμό του πάσχοντα.