Διατροφή και διαταραχές του θυρεοειδή
Γράφει: Χαρά Βλάσση , διαιτολόγος συνεργάτης του φαρμακείου Γκιούρδα Χριστίνα στον Χολαργό.
Οι διαταραχές του θυρεοειδή συνήθως οφείλονται σε αυτοάνοσες καταστάσεις. Ο ίδιος οργανισμός αποφασίζει να πολεμήσει τον θυρεοειδή αδένα, θεωρώντας τον ξένο σώμα. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από έντονο άγχος και έντονες ορμονικές αλλαγές. Συμπεραίνουμε λοιπόν πολύ εύκολα πως μιλάμε για μια πολύ «μοντέρνα» κατάσταση. Η θυρεοειδίτιδα όπως ονομάζεται, είναι μια δυναμική κατάσταση. Ο οργανισμός μπορεί να βρίσκεται άλλοτε σε υποθυρεοειδική λειτουργία και άλλοτε σε υπερθυρεοειδική. Για αυτό και είναι απαραίτητη η παρακολούθηση από ενδοκρινολόγο.
Την υπερθυρεοειδική φάση διαδέχεται ο υποθυρεοειδσμός που είναι και περισσότερο γνωστός. Σαν υποθυρεοειδισμός ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία υπάρχουν χαμηλά επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών και τα συχνότερα συμπτώματα είναι η έντονη κόπωση και αδυναμία που αισθάνεται κάποιος, καθώς και η υπνηλία, η ψυχολογική κατάπτωση, η κατακράτηση υγρών και η απότομη και αδικαιολόγητη αύξηση βάρους. Τα συμπτώματα μοιάζουν με ήπιας κατάθλιψης και για αυτό πολλές φορές μπορεί να καθυστερήσει η διάγνωση. Με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή υποκατάστασης των θυρεοειδικών ορμονών, και κάποιων παράλληλων αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες, ο οργανισμός επανέρχεται στους φυσιολογικούς ρυθμούς του.
Η διατροφή στον υποθυρεοειδισμό μοιάζει πολύ με την διατροφή ενός διαβητικού. Μικρά και συχνά γεύματα που βασίζονται σε τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (πρωτείνες και σύνθετοι υδατάνθρακες που προκαλούν μεγαλύτερο αίσθημα κορεσμού και μικρότερη αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα). Τρώγοντας με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται σταθεροποίηση του σακχάρου του αίματος, «κινητοποίηση» του μεταβολισμού και μείωση των επιπέδων της κορτιζόλης.Τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης ευθύνονται για το κοιλιακό λίπος, την αύξηση του σωματικού βάρους, την μείωση του μυϊκού ιστού, καθώς επίσης δρουν ανασταλτικά στην μετατροπή της Τ4 σε Τ3. Η ζάχαρη λοιπόν, θα πρέπει να μειωθεί δραματικά, ενώ θα πρέπει να αυξηθεί η κατανάλωσης φυτικών ινών τόσο για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, όσο και για την μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης, καταστάσεις που συνυπάρχουν του υποθυρεοειδισμού.
Παράλληλα, όσοι υποφέρουν από υποθυρεοειδισμό πρέπει να αποφεύγουν στοιχεία όπως το φθόριο, το βρώμιο, και το χλώριο που μπορεί να προκαλέσουν την παρεμπόδιση των υποδοχέων ιωδίου του θυρεοειδή αδένα. Για αυτό το λόγο, το λάχανο, τα φιστίκια, τα κουκουνάρια, τα προϊόντα σόγιας, τα ροδάκινα, τα αχλάδια, το μπρόκολο, το κουνουπίδι, τα λαχανάκια Βρυξελλών, το σπανάκι, οι πράσινοι σπόροι μουστάρδας και τα γογγύλια θα πρέπει να αποφεύγονται.
Η βιταμίνη D και το σελήνιο συνιστώνται για χρήση σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό. Πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από υποθυρεοειδισμό, έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D, απαραίτητη για την καλή υγεία των οστών. Η προσθήκη βιταμίνης D με τη διατροφή (γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά, σκουμπρί, σαρδέλες, τόνος, κρόκος αβγού) ή και μέσω συμπληρωμάτων μπορεί να βοηθήσει και να διορθώσει αυτό το πρόβλημα. Ταυτόχρονα το σελήνιο (δημητριακά, κρέας και ψάρι) είναι ένα απαραίτητο στοιχείο για την παραγωγή των ορμονών του θυρεοειδούς, καθώς και για τη μετατροπή της θυροξίνης (Τ4) σε τριιωδοθυρονίνη (Τ3).
Συμπληρώματα όπως η κανέλλα, το χρώμιο και το μαγνήσιο, δείχνουν να έχουν θετικές επιδράσεις σε άτομα με υποθυρεοειδισμό. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στη λήψη συμπληρωμάτων που περιέχουν ιώδιο, όπως κάποια σκευάσματα θαλασσίων φυκιών κ.λ.π. σε άτομα με υπερθυεοειδισμό. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται πάντα η συμβουλή του ενδοκρινολόγου, αφού ο θυρεοειδής είναι ευάλωτος στο ιώδιο.
Οι διαταραχές του θυρεοειδή είναι πολύ συχνές, και κυρίως στις γυναίκες. Προσθέτουμε λοιπόν στο ετήσιο τσεκ απ μας τον έλεγχο της θυρεοειδικής λειτουργίας. Η διάγνωση είναι απλή και η θεραπεία το ίδιο.