Υπάρχει απλή και αποτελεσματική λύση για τις μυρμηκιές!

Υπάρχει απλή και αποτελεσματική λύση για τις μυρμηκιές!

Οι μυρμηκιές είναι η πιο συνηθισμένη δερματολογική πάθηση, μετά την ακμή. Σχεδόν όλοι εμφανίζουν μια μυρμηκιά, κάποια στιγμή στη ζωή τους, συχνά κατά την παιδική τους ηλικία. Οι μυρμηκιές μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε, στο κούτελο, στα μάγουλα, στα χέρια, στα πόδια ή στη περιοχή των γεννητικών οργάνων (κονδυλώματα) – όλα τα μέρη του σώματος, εν γένει, μπορούν να μολυνθούν από διαφορετικούς τύπους μυρμηκιών.

Οι μυρμηκιές είναι καλοήθη, ιογενή εξογκώματα στο δέρμα, τα οποία προκαλούνται από ιό. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τον ιό HPV (ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων). Ο ιός των μυρμηκιών είναι πολύμορφος, καθώς υπολογίζεται ότι σήμερα υπάρχουν, περίπου, 70 διαφορετικοί υποτύποι του ιού. Υπολογίζεται επίσης, ότι 90.000–100.000 άνθρωποι  μολύνονται ετησίως εκ νέου, με κάποιον ιό HPV.

Οι μορφές των μυρμηκιών διαφέρουν ως προς την περιοχή όπου τείνουν να αναπτύσσονται:

Χέρια: Ένας από τους πιο συχνά παρατηρούμενους τύπους μυρμηκιών είναι γνωστός ως κοινή μυρμηκιά ή verruca vulgaris, στα Λατινικά. Πρόκειται για ένα σκληρό, εξογκωμένο, επίπεδο όζο, που με την πάροδο του χρόνου αναπτύσσει μια επικάλυψη, η οποία μοιάζει με κάλο και τείνει να προσβάλλει τα χέρια, το πίσω μέρος της παλάμης, τα δάκτυλα και την επιφάνεια γύρω ή κάτω από τα νύχια. Οι κοινές μυρμηκιές είναι στρογγυλές ή ακαθορίστου σχήματος και το πιο σκούρο χρώμα τους τις κάνει να ξεχωρίζουν από το δέρμα που τις περιβάλλει.

Πέλματα: Οι πελματιαίες μυρμηκιές (verruca plantaris) συχνά φέρουν πάνω τους μικρές μαύρες κουκίδες και συνήθως μοιάζουν και συγχέονται με κάλους ή άλλες δερματολογικές ανωμαλίες. Οι μυρμηκιές δεν καθίστανται απειλητικές για τη ζωή του ασθενούς και συνήθως, είναι ανώδυνες.  Μερικές φορές όμως, οι πελματιαίες μυρμηκιές, μπορεί να είναι επώδυνες. Αυτό συμβαίνει λόγω της πίεσης από το βάρος μας, που έχει ως αποτέλεσμα, οι μυρμηκιές να μπαίνουν βαθύτερα στο δέρμα μας, να πιέζονται και να προκαλούν πόνο. Εάν, επίσης, αναπτυχθούν παραπλεύρως, μέσα στο αυλάκι γύρω από την κοίτη του νυχιού, το νύχι μπορεί να αποκολληθεί και να προκληθεί πόνος.

Μια μικρή γρατζουνιά στο δέρμα είναι αρκετή, ώστε ο ιός της μυρμηκιάς να διεισδύσει από το μικρότερο τραύμα στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος. Έχοντας εγκατασταθεί, ο ιός μπορεί να μεταδοθεί με την επαφή, σε άλλες περιοχές του δέρματος ή ακόμη και σε άλλα άτομα. Ο ιός της μυρμηκιάς ευδοκιμεί και καθίσταται ιδιαίτερα μεταδοτικός σε συνθήκες υγρασίας, όπως π.χ. σε πισίνες, κολυμβητήρια, ντους, αποδυτήρια, σάουνες, γυμναστήρια, ακόμη και μέσα σε αεροστεγή υποδήματα (λαστιχένιες μπότες, αθλητικά παπούτσια). Επιπρόσθετα, τα προϊόντα προσωπικής υγιεινής που μπορεί να μοιραζόμαστε με άλλους αποτελούν συχνά ιδανικό περιβάλλον εξάπλωσης των μυρμηκιών, εξαιτίας ακριβώς, της ιογενούς φύσης και της μεταδοτικότητας αυτών.

Εκτός από ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, που αποτελεί πρωτεύουσα αιτία εμφάνισης των συγκεκριμένων ιών, το ψυχολογικό στρες, η επίπονη σωματική άσκηση, κάποια σοβαρή χειρουργική επέμβαση, η εγκυμοσύνη, αλλά και άλλες μορφές ασθενειών, συχνά ευνοούν την περεταίρω ανάπτυξη και εξάπλωση των μυρμηγκιών.

Ο χρόνος επώασης, που μεσολαβεί από την μόλυνση μέχρι την εμφάνιση των πρώτων σημαδιών μιας μυρμηκιάς, ποικίλει από τέσσερις εβδομάδες, έως οκτώ μήνες. Οι συγκεκριμένοι ιοί μπορούν να μολύνουν οποιονδήποτε. Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι, γιατί το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είναι ακόμη πλήρως ανεπτυγμένο και επειδή δεν συμμορφώνονται πάντοτε με τους απαιτούμενους κανόνες υγιεινής. Άνθρωποι με δερματοπάθειες που παρουσιάζουν ατοπία, όπως η ατοπική δερματίτιδα είναι, επίσης, ιδιαίτερα ευπαθείς, λόγω εξασθενημένου ανοσοποιητικού. Τέλος, άτομα που παρουσιάζουν τάσεις υπερίδρωσης στα πόδια ή στα χέρια καθίστανται πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση μυρμηκιών.

Όσον αφορά στην αντιμετώπιση των μυρμηκιών, ίσως κάποιοι από εμάς να γνωρίζουν τις περίφημες «γητείες». Πρόκειται για λαϊκές δοξασίες που χάνονται στα βάθη των χρόνων και αποσκοπούσαν στη θεραπεία του ασθενή από τις μυρμηκιές. Μέρος της λαϊκής παράδοσης είναι και η χρήση συγκεκριμένων βοτάνων, όπως το λεγόμενο μυρμηκόχορτο, που υποτίθεται ότι απομακρύνει τις μυρμηκιές από το δέρμα του ασθενούς. Στην πραγματικότητα, φυσικά, οι μυρμηκιές δεν «ξορκίζονται» με προσευχές, ούτε θεραπεύονται με αμφίβολης θεραπευτικής αξίας «μαντζούνια» ή «γιατροσόφια της γιαγιάς», αν και ο ρόλος της αυθυποβολής ή της επίδρασης εικονικού φαρμάκου (placebo) είναι, σύμφωνα με  πολλούς, πάντοτε πιθανός, σε τέτοιου είδους περιπτώσεις. Στη πράξη βέβαια, αυτό που χρειάζεται είναι μια εξέταση στο δερματολόγο ή γιατρό σας, ώστε αρχικά να διαγνωστεί και να επιβεβαιωθεί το είδος της μυρμηκιάς και εν συνεχεία, σε συνάρτηση με αυτό, να καθοριστεί η ιδανική θεραπευτική προσέγγιση.

Συχνά, οι ασθενείς καταφεύγουν σε επεμβατικού τύπου θεραπείες, με την πεποίθηση ότι θα απαλλαχτούν άμεσα και αποτελεσματικά από τα ενοχλητικά αυτά εξογκώματα στο δέρμα τους. Οι πιο συνηθισμένες από αυτές είναι η ψύξη με υγρό άζωτο (κρυοθεραπεία), η ηλεκτροκαυτηρίαση, η χειρουργική με laser ή ακόμη, η χειρουργική αφαίρεση των μυρμηκιών με ένα αιχμηρό εργαλείο, σε σχήμα κουταλιού (ξύστρο).

Πράγματι, οι επεμβατικές θεραπείες των μυρμηκιών έχουν συνήθως υψηλό ποσοστό επιτυχίας, που ενδέχεται, όμως, να συνοδεύεται από ορισμένα σοβαρά, παράπλευρα μειονεκτήματα. Συγκεκριμένα, η χειρουργική επέμβαση, είτε με laser, είτε με ξύστρο ή η κρυοθεραπεία μπορεί να αφήσουν μόνιμες ουλές στο δέρμα του ασθενούς. Ο βασικός, όμως, λόγος για τον οποίο τέτοιου είδους επεμβατικές προσεγγίσεις δεν αποτελούν τον ιδανικό τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος, αφορά στον κίνδυνο συχνών υποτροπών, ενώ, τέλος, υφίσταται πάντα ο κίνδυνος ερεθισμού ή μελάγχρωσης, ακόμη και λοίμωξης του δέρματος τους παθόντος.

Εκτός αυτού, οι επεμβατικές προσεγγίσεις είναι συνήθως επώδυνες και όπως είναι φυσικό, προκαλούν φόβο, ιδιαίτερα στα παιδιά, ενώ σε όλες τις άνωθεν περιπτώσεις, ο ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει ότι απαιτούνται αρκετές επισκέψεις στο γιατρό και συχνά παρεμβάλλονται μεγάλα διαστήματα αναμονής, μέχρι το πέρας της θεραπείας.

Η τοπική φαρμακευτική αντιμετώπιση, αντίθετα, συστήνεται συνήθως ως η πιο απλή, ανώδυνη, ακίνδυνη και λιγότερο πολυέξοδη θεραπευτική προσέγγιση στο συγκεκριμένο δερματολογικό πρόβλημα. Στα φαρμακεία διατίθεται μια μεγάλη ποικιλία από χημικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται ευρέως στη θεραπεία των μυρμηγκιών, άλλα με επιθυμητά και άλλα με περιορισμένα αποτελέσματα. Τα τελευταία οφείλονται, σε μεγάλο ποσοστό, στις αυξημένες απαιτήσεις συμμόρφωσης στη θεραπεία, καθώς πολλά από αυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται 1-2 φορές την ημέρα, γεγονός που τα καθιστά δύσχρηστα για ορισμένες κατηγορίες ασθενών, ιδιαίτερα δε, για τα παιδιά.

Τη  λύση στην οριστική θεραπεία των μυρμηκιών έρχεται να δώσει το μονοχλωροοξικό οξύ, ένα είδος δραστικού οξέως, το οποίο έχει καυστική δράση, αλλά ταυτόχρονα φέρει τις λιγότερες αντενδείξεις και ιδιαίτερα, τις λιγότερες απαιτήσεις, εν συγκρίσει με άλλες θεραπείες, αφού χρήζει εφαρμογής μόλις 1 φορά την εβδομάδα! Αποδεδειγμένα, οι κοινές και πελματιαίες μυρμηκιές μπορούν να θεραπευτούν στο σπίτι, με προϊόντα – όπως είναι το Acetocaustin – που εμπεριέχουν ως δραστικό συστατικό, το μονοχλωροοξικό οξύ:

• Χωρίς πόνο: Η μυρμηγκιά αφαιρείται ανώδυνα, στρώμα προς στρώμα.
• Χωρίς φόβο.
• Με άριστη συμμόρφωση, ακόμη και στα παιδιά, υπό την αυστηρή παρακολούθηση και συμβολή, βέβαια, των ενηλίκων ή του θεράποντος γιατρού.
  • Με διάρκεια θεραπείας μόνο 2-5 εβδομάδες.

Τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα του Acetocaustin, συγκεκριμένα, το καθιστούν:

• Ασφαλές και εύκολο στη χρήση, χάρη στον ειδικά κατασκευασμένο περιέκτη με ενσωματωμένο επάλειπτρο (σπάτουλα), για εφαρμογή του ενεργού συστατικού, με 2 απλά βήματα:

1)      Πριν την εφαρμογή του Acetocaustin, καλύψτε το δέρμα που περιβάλει τη μυρμηκιά με ένα στρώμα προστατευτικής αλοιφής (βαζελίνη).

2)      Εφαρμόστε τοπικά, μόνο πάνω στη μυρμηκιά, μια μικρή ποσότητα Acetocaustin, χρησιμοποιώντας την ειδική σπάτουλα που είναι ενσωματωμένη στο πώμα – μόνο 1 φορά την εβδομάδα

• Ασφαλές στην αποθήκευσή του, χάρη στο πώμα ασφαλείας που είναι ειδικά κατασκευασμένο, ώστε να μην μπορεί να ανοιχτεί από παιδιά.

Το μονοχλωροοξικό οξύ (Acetocaustin) αποτελεί λοιπόν μια ασφαλή, κλινικά τεκμηριωμένη θεραπευτική λύση για τις κοινές και πελματιαίες μυρμηκιές. Ενδείκνυται ιδανικά ως μονοθεραπεία για αυτές, αλλά παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και επικουρικά, πριν ή μετά από επεμβατικές θεραπείες, για προετοιμασία ή για την αντιμετώπιση οποιωνδήποτε υποτροπών, αντίστοιχα. Πρέπει, ωστόσο, να τονιστεί ότι το Acetocaustin συστήνεται για τη θεραπεία των κοινών και πελματιαίων μυρμηκιών και μόνον αυτών. Γι’ αυτό, σε κάθε περίπτωση και πριν τη λήψη της απόφασης για την αντιμετώπιση των μυρμηκιών, απαιτείται η επικοινωνία με ειδικό Γιατρό ή δερματολόγο, για τη διασφάλιση της διάγνωσης και την επιβεβαίωση της επιλογής της σωστής και κατάλληλης θεραπείας.

Πέτρος Κασαρτζιάν

Φαρμακοποιός – Χημικός φαρμάκων